دانشکده هنر های تجسمی و کاربردی
معاون پژوهشی
دكتر محمود قلعه نويي
- دكتراي مهندسي شهرسازي --------- -دانشيار،دانشكده معماري و شهرسازي
m.ghalehnoee@aui.ac.ir
دانش آموخته ي دكتري مهندسي شهرسازي - دانشگاه Paris-Est- پاريس-1387---كارشناسي ارشد معماري - دانشگاه علم و صنعت ايران- تهران-1380
تعريف مفاهيم كارآفريني

1-چيستي كارآفريني

متأسفانه عدهاي در كشور، كارآفريني را به عنوان يك شغل معرفي ميكنند و آن را در كنار مدير، مهندس، پزشك، خلبان، جوشكار، وكيل و ... قرار ميدهند. عدهاي ديگر آن را شغل‌آفريني ميدانند، عدهاي ديگر كارآفرين را كسي ميدانند كه فقط بتواند كارگاه، كارخانه يا شركتي را تأسيس كند. عدهاي ديگر صاحبان كسب وكارهاي كوچك و نوآور را كارآفرين مي‌دانند. عدهاي ديگر كارآفريني را مترادف با شغل آزاد و كارآفرين را به معني كارفرما و سرمايهدار تلقي ميكنند. عدهاي ديگر كارآفريني را فقط در حوزه كسب‌وكار آن هم در عرصه‌هاي اقتصادي ميدانند در حالي كه كارآفريني در عرصههاي اجتماعي و فرهنگي و سياسي به معناي كشف، جذب و بهرهبرداري از فرصتهاي اجتماعي، فرهنگي و سياسي است. بنابراين ميتوان اذعان داشت كارآفريني تنها يك شغل نيست بلكه فراتر از يك شغل و به معناي يك سبك جديد تفكر، يا يك فرهنگ و سبك جديد زندگي است.

2-تعريف كارآفريني

واژه كارآفريني از كلمه فرانسوي Entreprendre  به معناي متعهدشدن نشأت گرفته است. در سال 1984 جان استوارت ميل اين واژه را به كلمه انگليسيEntrepreneurship  به معناي كارآفريني ترجمه كرد. شومپيوتر كارآفريني را نيروي محركه اصلي در توسعه اقتصادي ميداند و فرايند كارآفريني را تخريب خلاق مينامد. هيسريچ و پيترس (2002) كارآفريني فرايند خلق هرچيز نو و با ارزش، با صرف وقت و تلاش با فرض همراه داشتن خطرات مالي، روحي و اجتماعي و به دست آوردن پاداشهاي مالي و رضايت فردي و استقلالي كه از آن ناشي مي‌شود، تعريف كردهاند. شومپيتر و دراكر نيز كارآفريني را ارزشآفريني از طريق نوآوري تعريف مي‌كنند. امروزه كارآفريني به عنوان راهكار اثربخش براي توسعه اقتصادي و اجتماعي كشورها به حساب ميآيد. در نتيجه كارآفريني به معناي فرايند كشف، ارزيابي و بهرهبرداري از فرصتها به منظور ارزشآفريني در عرصههاي مختلف اقتصادي، اجتماعي و فرهنگي بوده كه اساس توسعه پايدار تلقي ميشود. كارآفرين كسي است كه بتواند ارزشي در جامعه خلق كند چه ارزش مادي، چه ارزش معنوي، سياسي، اجتماعي، اقتصادي، فرهنگي و هنري و ... است.

3-اهميت و چرايي كارآفريني

كارآفريني راهي براي ايجاد مشاغل جديد است كه به عنوان موتور توسعه اقتصادي كشورها ر نظر گرفته ميشود و كارآفرينان موفق را قهرمانان ملي و سازندگان دنياي جديد ميدانند. شومپيتر نيز به علت نقش كارآفريني در ايجاد نوآوري، آن را محور كليدي توسعه اقتصادي تلقي ميكند. روند توسعه اقتصادي در كشورهاي توسعه يافته بيانگر اين واقعيت است كه اقتصاد تحت تأثير كارآفريني است و كارآفرينان به مثابة منابعي هستند كه با ارزشآفريني در همه حوزهها، قادرند با خلاقيت و نوآوري و غيره نقش پررنگي در توسعه اقتصادي داشته باشند. كارآفريني را به اين دليل كه جامعه را به سمت تغييرات تكنيكي و مبتكرانه سوق داده و باعث رشد اقتصادي مي‌شود و همچنين چون كارآفريني دانش جديد را به خدمات و محصولات جديد تبديل ميكند، حايز اهميت است. كارآفريني علاوه بر ايجاد اشتغال، موجب بالارفتن كيفيت زندگي، توزيع مناسب درآمد، كاهش اضطرابهاي اجتماعي و بهرهوري از منابع ملي مي‌شود. كارآفريني پديده فني اقتصادي جديدي است كه در دو دهه اخير جهان اقتصاد و صنعت را با پيامدهاي شگفت خود متحول ساخته است. از طرفي ساختار اقتصادي دنياي امروز با گذشته به طور اساسي تفاوت دارد. اكنون در عرصه جهاني، كارآفرينان منشأ تحولات بزرگي در زمينه‌هاي صنعتي، توليدي و خدماتي شدهاند و از آنها نيز به عنوان قهرمانان ملي ياد ميشود. كارآفرينان باتوجه به خصوصيات ممتاز و برجسته خود قادرند در شرايط ريسكپذير، منابع لازم براي ايجاد رشد و توسعه در زمينههاي فراهم كرده، اشتغال و كسب وكار جديد ايجاد كرده و با نوآوري صنعتي بر توسعه دامنه محصولات و خدمات بيفزايند. در نتيجه ميتوان گفت كارآفريني مهم و ضروري است زيرا: توسعه اقتصادي، اجتماعي، صنعتي، فرهنگي و توسعه فردي در پي دارد. با توجه به وضعيت كشور، زمان آن فرا رسيده كه افراد زيادي فعاليتهاي كارآفرينانه انجام دهند.

در اهميت و ضرورت كارآفريني همين بس كه بين سالهاي 1980-1960 در هند تنها 500 موسسهي كارآفريني شروع به كاركردهاند و حتي بسياري از شركتهاي بزرگ جهاني براي حل مشكلات خود به كارآفرينان روي آوردهاند. آماري از كشور امريكا در دست است كه اشاره دارد بيش از 69 درصد از اختراعات و نوآوريها توسط كارآفرينان واحدهاي صنعتي كوچك و متوسط انجام شده است. كارآفرينان با توجه به خصوصيات ممتاز و برجسته خود قادرند منابع لازم براي ايجاد رشد و توسعه در زمينههاي توليد و منابع انساني را فراهم كرده، اشتغال و كسب وكار جديد ايجاد كرده و با نوآوري صنعتي بر توسعه دامنه محصولات و خدمات بيفزايند.

4- باورهاي نادرست درباره كارآفريني

- كارآفريني همان اشتغالزايي است: كارآفريني فقط اين نيست كه بتوان براي ديگران كار ايجاد كرد بلكه به معناي خلق و ايجاد ارزش در هر رشته و شغل است. به عبارت ديگر كارآفريني به معناي ايجاد ارزش براي ديگران در هر شغلي است.

- كارآفريني ريسك است. كارآفريني ريسك معقول است نه هر ريسكي. فرد بايد قسمتي از منابع در اختيار را كنار بگذارد كه اگر كسب وكار منجر به شكست شد با منابع در اختيار تا حدودي جبران كند و زير صفر نرود.

- كارآفرين سرمايه ميخواهد. كارآفرين فردي است كه بايد سرمايه را بوجود آورد يعني بايد سرمايهگذار را متقاعد كند كه سرمايهگذاري كند.

- كارآفريني يعني مديريت كردن است. الزاماً فرد كارآفرين مدير خوبي نيست.

- كارافريني يعني رئيس خودتان هستيد. كارآفريني به معناي تنبلي و راحتي نيست. فرد بلكه ساعات كار فرد كارآفرين طولاني است و زودتر از بقيه از سركار ميآيد و ديرتر از بقيه محل كار را ترك ميكند.

- كارآفريني فقط در حوزه تكنولوژي انجام ميشود. كارآفريني ميتواند در هر حوزهاي اعم از حوزه اجتماعي، اقتصادي، فرهنگي- هنري و ... انجام گيرد.

- كارآفريني يعني پولدارشدن. هدف كارآفرين بهبود و توسعهي اقتصاد جامعه است ولي لزوماً همهي كارآفرينان پولدار نيستند.

5-ويژگيهاي كارآفرينان

ويژگيهاي كارآفرينان به دو دسته روانشناختي و جمعيتشناختي تقسيم ميشود.

ويژگيهاي روانشناختي: ديويد مك كللند از استادان روانشناسي دانشگاه هاروارد آمريكا كه اولين بار «نظريه روانشناسي توسعه اقتصادي» را مطرح نمود، معتقد است كه عامل عقب ماندگي اقتصادي در كشورهاي در حال توسعه مربوط به عدم درك خلاقيت فردي است بنابر عقيده ايشان با يك برنامه صحيح تعليم و تربيت مي توان روحيه كاري لازم را در جوامع تقويت نمود، به گونهاي كه شرايط لازم براي صنعتي شدن جوامع فراهم آيد. بارزترين ويژگيهاي روانشناختي عبارتانداز: مركز كنترل دروني، نياز به موفقيت، خلاقيت و نوآوري، ريسك‌پذيري، استقلالطلبي، تحمل ابهام است.

- مركز كنترل دروني: كنترل دروني بدين معني است كه شخص رويداد خاصي را ناشي از رفتار يا ويژگيهاي به نسبت پايدار خود ميداند. به عبارت ديگر موفقيت و شكست را به سرنوشت و اقبال و نيروهاي ديگر نميدانند بلكه آنان در اثر عملكردهايشان ميدانند.

- نياز به موفقيت (توفيقطلبي): كارآفرينان با انگيزه و مهارت خود دست به رقابت ميزنند و سعي ميكنند از عهدهي كاري كه بر روي آن وقت و انرژي خود را گذاشتهاند به درستي برآيند.

- خلاقيت و نوآوري: توانايي خلق افكار جديد است افكاري كه ممكن است به توليها يا خدمات جديد نيز منجر شوند.

- ريسكپذيري: پذيرش مخاطرههاي محتمل و معتدل كه ميتواند با تلاشهاي شخصي مهار شود.

- استقلالطلبي: يعني فرد احساس كند خود بر سرنوشت خويش احاطه دارد و با آزادي عمل و اختيار كارها را به شيوه خود انجام دهد.

- تحمل ابهام: يعني پذيرفتن عدم قطعيت به عنوان بخشي از زندگي. كارآفرينان قادرند با اطلاعات مبهم و ناقص و غيرقطعي روبه رو شوند و خلاقانه به حل مسائل بپردازند.

- ويژگيهاي جمعيتشناختي: رويكرد رفتاري برخلاف رويكرد روانشناختي، فرد كارآفرين را يكي از عاملهاي مهم در فرايند كارآفريني موردتوجه قرار ميدهد. ديدگاه رفتاري را با عنوان ويژگيهاي جمعيتشناختي با دو دسته ويژگيهاي تجربي و پيشينه مورد بررسي قرار گرفته است. ويژگيهاي تجربي دربرگيرندهي تجربه كاري، نارضايتي از شغل قبلي، الگوي نقش و ويژگيهاي مرتبط با پيشينه فرد در برگيرنده شرايط كودكي، سن، جنسيت، تحصيلات، جايگاه اجتماعي است.

ويژگيهاي تجربي شامل:

تجربه كاري:

نارضايتي از شغل قبلي:

الگوي نقش:

پيشينه فرد

6- كارآفرين فرهنگي

كارآفريني فرهنگي يعني خلاقيت و نوآوري يا تخريب خلاق در فرهنگ جامعه نه در محصولات فرهنگي. بلكه ايجاد ارزش جديد در فرهنگ جامعه است. به عبارت ديگر ارزشهاي فرهنگي در جامعه خلق، كشف و احيا ميكنند. كارآفرين اجتماعي يعني تخريب خلاق در سازوكارها، قوانين، عرف و عادات و رسوممم و روابط اجتماعي و همچنين رفع معضلات و آسيبهاي جامعه با ايجاد ارزشهاي جديد در جامعه است. به عبارت ديگر شناسايي و رفع نيازهاي اجتماعي جامعهاند و در اين راه از اعتبار اجتماعي خود مايه ميگذارند.

7-مولفه هاي آموزش كارآفرينانه

1- آموزش درباره ي كارآفريني: ايجاد شناخت و آگاهي نسبت به كارآفريني (يادگيري مهارتهاي عمومي)

- كارآفرينان چه كاري انجام مي دهند؟

- كارآفريني چيست؟

- چرا به كارآفرينان نياز است؟

هدف آموزش درباره ي كارآفريني، انتقال مباحث نظري و آگاهي بخشي (ايجاد حساسيت و تب كارآفريني، بستر سازي ايجاد فرهنگ كارآفريني، با القاي عبارت "مي خواهم كارآفرين شوم" كارآفريني به دانشجويان ترم هاي اول و دوم.

2- آموزش از طريق كارآفريني: مجهز ساختن افراد به ديدگاه كارآفرينانه و فرهنگ كارآفرينانه (يادگيري مهارتهاي كاربردي و تخصصي)

- چگونگي ترسيم برنامه زندگي افراد در دوره هاي زماني

- چگونگي ترسيم برنامه شغلي افراد

هدف آموزش از طريق كارآفريني، ايجاد يك سلسله مهارت هاست كه دانشجويان بعدها براي راه اندازي و اداره ي كسب و كار خود به آن ها نياز خواهند داشت شامل مهارت خلاقيت و ايده پردازي، كاري تيمي، برقراري ارتباط موثر، اصول و فنون مذاكره، تفكر انتقادي، زبان بدن و ... كه چگونه بتوانند كسب و كار خود را راه اندازي نمايند. (براي دانشجويان ترم هاي سوم و چهارم).

3- آموزش براي كارآفريني: آماده سازي افراد براي كارآفرين شدن (يادگيري آموزش در عمل)

- آيا مي توان يك كارآفرين شد؟

- چگونه مي توان يك كارآفرين شد؟

- چگونه مي توان كسب و كار خود را راه اندازي كرد؟

هدف آموزش براي كارآفريني؛ ايجاد و انجام يك سلسله فعاليت هاي عملي و كسب تجربه در محيط و دنياي واقعي است. است و با كمك فعاليت هايي چون تدوين طرح كسب و كار و مدل كسب و كار، انجام پروژه هاي عملي، و بازديدهاي علمي، ديدار با كارآفرينان موفق و الگوبرداري از آنها تحقق مي يابد. (براي دانشجويان ترم هاي چهارم به بعد). 

تاریخ به روز رسانی:
1397/11/03
تعداد بازدید:
764
امتیازدهی
میانگین امتیازها:0 تعداد کل امتیازها:0
مشاهده نظرات (تعداد نظرات 0)

ارسال نظرات
نام
 
آدرس پست الکترونیکی شما
   
توضیحات
 
تغییر کد امنیتی
کد امنیت
 
معاونت پژوهشي دانشگاه هنر اصفهان
خيابان چهار باغ پائين، حد فاصل چهار راه تختي و ميدان شهدا، كوچه پرديس (شماره 31)، پلاك 17، معاونت پژوهشي دانشگاه هنر اصفهان
تلفن       :   34460755-34460328-34489755   (031
دورنگار :   34460909    (031
دانشگاه هنر اصفهان
كليه حقوق مادي و معنوي اين سايت متعلق به دانشگاه هنر اصفهان مي باشد.
ورود اعضا
Powered by DorsaPortal